ΣΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ ΤΟ ΠΕΡΙΒΟΛΙ ΧΩΡΙΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

Με τις αταξίες και τις τρέλλες που κάνω όλη μέρα, κουράζω τον φίλο μου άγγελο, έτσι μούπε η μητέρα. Φαντάζομαι λοιπόν πως πρέπει κι αυτός να κοιμάται τη νύχτα, για να ξεκουράζεται λιγάκι. Αλλά όταν στον ύπνο αναστενάζω, παρ’ όλο που όλη μέρα τον κουράζω, αμέσως με τα μεγάλα του φτερά πετάει δίπλα μου, για να δει μήπως κάτι μου συμβαίνει. Πριν καλά-καλά ξημερώσει, γονατίζει και λέει μια προσευχή στον Θεό για μένα. Μετά με φωνάζει με τ’ όνομά μου: – Βασίλη…! Ξυπνάω τότε αμέσως, έτοιμος ν’ ανακαλύψω νέα πράγματα στην καινούρια μέρα πού θ’ ανατείλει.