Η αέναος ροή του χρόνου συστρεφομένη πέριξ του ιστού του διαρρεύσαντος βίου, συμπαρασύρει τα ανθρώπινα έργα. Κατ’ ακολουθίαν, ο διανυθείς ιστορικός βίος, ως το σύνολον των ανθρωπίνων πράξεων θετικών ή αρνητικών, καλύπτεται υπό του “ενεστώτος χρόνου”. Ούτω αι επικαλυφθείσαι πράξεις υπό του παρόντος, απομεμακρυσμέναι πλέον καθίστανται ασθενείς εις την μνήμην. Ο πανδαμάτωρ χρόνος φέρει την φθοράν και αφανίζει τας πηγάς. Το υπό των δύο τούτων παραγόντων δημιουργούμενον κενόν, πολλάκις επιδιώκεται η κάλυψίς του δια παραχαράξεως της ιστορικής αληθείας και δι’ αυθαιρέτων υποκειμενικών αντιλήψεων. Φαινόμενον σύνηθες δια την εποχήν μας, όπου επιδιώκεται παντί τρόπω η παραθεώρησις του “σπερματικού λόγου”. Υπό τας τοιαύτας σκέψεις και προβληματισμούς και κυρίως τη προτροπή και επιμονή του σεβαστού μου καθηγητού, κ.κ. Αθανασίου Αγγελοπούλου, ελήφθη η απόφασις εκπονήσεως ταύτης της εργασίας. Η παρούσα μελέτη είναι καρπός προσωπικής ερεύνης πολλών ετών και κυρίως της μεταπτυχιακής σπουδής. Έργον επίπονον, μακροχρόνιον και πολυδάπανον. Η επαρχία της Δημητριάδος είναι ιδιότυπος. Χαρακτηρίζεται από μακροβιότητα και έντασιν. Αι πηγαί, αι ειδήσεις είναι κατεσπαρμέναι τήδε κακείσε. Κυρίως δε το ανοργάνωτον των πηγών, το πλήθος των ειδήσεων και των λεπτομερειών, κατέστησαν δυσχερή την σύνθεσιν. Σκοπός και κατεύθυνσις της εργασίας ταύτης είναι να παρουσιασθή ανάγλυφος η εικών της αναπτύξεως εν χώρω και χρόνω του θρησκευτικού συναισθήματος, εν τη επαρχία της Δημητριάδος, μεθ’ όλων των εκφάνσεών της. […]


Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.