ΠΩΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΑΝ ΤΟ ΠΕΝΘΟΣ ΑΓ. ΘΕΟΔΟΣΙΟΣ Ο ΚΟΙΝΟΒΙΑΡΧΗΣ

Για σένα που πενθείς, λαβωμένος από τον βαρύ πόνο του θανάτου προσφιλούς σου, πήρα να γράψω τούτο το βιβλίο.

Όχι σαν μια, πολύ καλή ίσως, επιστημονική, ψυχολογική ή φιλοσοφική μελέτη πάνω σε τούτο το δύσκολο, το οδυνηρό, το δυσερμήνευτο θέμα. Σαν ένα λογοτεχνικό ή θεολογικό δοκίμιο για το βαρύ τραύμα, που προξενεί στην καρδιά ο πόνος για το χωρισμό ενός πολυαγαπημένου προσώπου , παιδιού ή αδελφού, συζύγου ή πατέρα, μάνας ή αδελφής. Όχι.

Αδελφικά δυο λόγια μιας καρδιάς, που την πέρασε δίκοπο μαχαίρι – ο πόνος για τον θάνατο μυριαγάπητων προσώπων, και την ξέσκισε, και την λάβωσε – της καρδιάς μου, στην δική σου πληγωμένη καρδιά θέλω να γράψω, τη ματωμένη καρδιά σου. […] (Απόσπασμα από τον πρόλογο του συγγραφέα)